Wegener Dagbladen begint binnenkort een proef met regionale websites met de werktitel 'digitale dorpspleinen'.

De portalen moeten per regio uitgroeien tot 'zeer lokaal gerichte nieuws- en informatieplatforms', zo meldt het reclamevakblad Adformatie dat zich baseert op gelekte interne stukken van Wegener Dagbladen. Oude wijn in nieuwe zakken?

Door Jacques de Wit

Alweer jaren gelden werkte ik aan het Plaza-project dat een gelijksoortige functionaliteit en uitstraling moest krijgen. Tijdens de hype werd niet op een miljoentje gekeken en de lokale plaza’s werden met behulp van franchisenemers en geldschieters uit de grond gestampt. In dezelfde tijd startte Wegener overigens samen met VNU het project CityOnline. Allemaal zonder veel succes overigens. Toen het geld op was, stortte het Plaza imperium in als een zielloos high tech kaartenhuis. CityOnline werd niet veel later dood verklaard.

Enschede en Haaksbergen zijn de eerste twee steden waar dit hervonden concept onder de vlag van De Twentsche Courant wordt getest. De twee nieuwe sites in de genoemde regio's moeten een soort dorpspleinen zijn met 'nieuws en informatie van dichtbij voor en door de regio geïnteresseerden'. De inhoud van de sites moet tot stand komen in samenwerking met de bezoekers. Zij kunnen zelf nieuws toevoegen en delen met andere bezoekers. Het leest als een businessplan uit de jaren negentig. Naast het toevoegen van onder meer artikelen en foto's kunnen bezoekers een eigen 'clublog' aanmaken voor bijvoorbeeld hun buurt of voetbalelftal. Met een punten- of beloningssysteem wil Wegener de medewerking van bezoekers bevorderen.

Zou het nu wel kunnen lukken? De zieners geven het een grote kans van slagen. De internetemancipatie van de burger is inmiddels een stuk groter. Ze willen veel zelf doen op het internet en lokale initiatieven floreren als nooit tevoren. Niet langer het (inter)nationale nieuws voert de boventoon, maar het lokale nieuws. De inhoud van sites kom steeds vaker tot stand in samenwerking met de bezoekers. Zij kunnen zelf nieuws toevoegen en delen met andere bezoekers, het geweeklaag van de broodschrijvers over het gebrek aan kwaliteit ten spijt. Wie de juiste mix vindt van oude en nieuwe journalistiek, druk en digitaal, lokaal of regionaal, heeft de steen der wijzen in handen.

De digitale wijkkrant van de Amsterdamse in Haarlem is een mooi voorbeeld van hoe zo’n vehikel eruit zou kunnen zien. Twee journalisten van het Haarlems Dagblad runnen de site sinds september 2004. En elke twee weken valt bij elke buurtbewoner een printversie op de mat. De deelname van vakredacteuren borgt de kwaliteit, een belangrijke voorwaarde voor succes. De bedoeling is dat de wijkbewoners de website vooral zelf gaan vullen. Ze worden daarbij geholpen door de verslaggevers. De scholen doen mee en de buurtkinderen hebben een eigen plek op de website. Er wordt samengewerkt met de politie en de gemeente, zodat bewoners via de computer vernielingen kunnen melden of laten weten dat er ergens zwerfvuil is blijven liggen. Zo wordt de buurt schoner en veiliger en dat willen we natuurlijk allemaal.

Gaan duizend bloemen bloeien als grote uitgeverijconcerns of desnoods (lokale) overheden zich met dit soort (natuurlijke) processen gaan bemoeien? De mens nestelt zich van nature in netwerken waar hij zich onder gelijkgestemden begeeft en prettig voelt. De informatie-overdracht in die netwerken en de gebruikte infrastructuur onttrekken zich veelal aan een rationele kosten – batenanalyse. De meest succesvolle digitale buurtinitiatieven en gemeenschappen kwamen met behulp van enthousiaste vrijwilligers tot bloei, zonder een cent sponsoring of subsidie. Groot worden door extreem kleinschalig te denken. Leg dat maar eens uit aan de raad van bestuur.

---